یادداشت ها - غمم از من، شاديم از تو !

حدود يك ماه بود كه از خانواده خود دور بودم و حسابى دلم براى خانواده تنگ شده بود.
درست بود كه من مهمان خانه خدا بودم و براى دومين بار به سفر حج آمده بودم اما به هر حال، ديگر دلتنگ خانواده
خود شده بودم به خصوص كه دلم براى شيرين زبانى فرزند خردسالم، عليرضا، خيلى تنگ شده بود.
روزهاى آخر سفر بود و ما كم كم براى بازگشت به وطن آماده مىشديم.
قرار بود يكى از دوستان من به ديدنم بيايد و من در اتاق هتل منتظر آمدن او بودم.
در اين هنگام گوشى تلفن همراه من زنگ خورد و اين صداى پسرم عليرضا بود كه از دورى من بىتابى مىكرد و صداى
گريهاش بلند شده بود.
به هر حال با شنيدن صداى او دلتنگى من چند برابر شد.
بعد از لحظاتى در اتاق زده شد، من از جايم بلند شدم و در را باز كردم، دوستم بود كه به ديدن من آمده بود.
او را به داخل اتاق دعوت كردم و در كنار او نشستم، از شما چه پنهان كه دلتنگى من دست خودم نبود و چهره من در آن
لحظه، بسيار اندوهناك شده بود.
اينجا بود كه دوستم رو به من كرد و گفت: «درست است دلتنگ شدهاى، اما نبايد اين غم خود را در چهره خود نشان دهى
بلكه بايد غم خود را در دل خود نگه دارى».
بعد او حديثى از حضرت على برايم خواند كه آن حضرت مىفرمايند:
مؤن، شادى خود را در چهره خود نشان مىدهد و غم خود را در دل خود نگه مىدارد.
گويا اين حديث زيبا را براى اولين بار مىشنيدم، براى همين پيرامون آن خيلى فكر كردم.
آرى، هر كسى در زندگى خود ممكن است غم و اندوهى داشته باشد اما شخص مسلمان وظيفه دارد غم و اندوه خود را
در دل خود قرار دهد و آن را در چهره خود نشان ندهد، زيرا اين كار باعث مىشود اطرافيان او هم ناراحت شوند.
از آن روز تصميم گرفتم در همه جا و همه شرايط، غم و اندوه خود را براى خودم نگه دارم (و در دل خود پنهان كنم) و
شادى و شادمانى خود را بر چهره خود نمودار سازم و آن را با اطرافيان خود تقسيم كنم.
وقتى از سفر برگشتم در مورد اين موضوع بيشتر مطالعه كردم و فهميدم كه خداوند متعال كسى را كه هنگام برخورد با
برادران دينى خود اخم كند، دشمن مىدارد.
آيا فكر كردهايد كه چرا خداوند اين قدر از اين كه ما قيافه اخمو داشته باشيم بدش مىآيد؟
خداوند مىخواهد جامعه مسلمانان، جامعهاى با نشاط و شاداب باشد به طورى كه هر كسى را نگاه كنى لبخند به لب
داشته باشد.
اگر همه ما به اين دستور الهى عمل مىكرديم سطح روابط اجتماعى در جامعه ما در حدّ بسيار بالايى قرار مىگرفت و
همواره محبّت و صميميت در جامعه موج مىزد.
تعداد بازديد: 45

