یادداشت ها - خداحافظ اى غم و غصهها

به راستى هدف خداوند از آوردن ما به اين دنيا چه بوده است؟
چرا زندگى اين دنيا همواره با بلا و گرفتارى آميخته است؟
حتماً سخن حضرت على را شنيدهاى كه فرمود:
دارٌ بِالْبَلاءِ مَحْفُوفَةٌ
اين دنيا، خانهاى است كه هميشه با بلا و مصيبت همراه است.
جالب آنكه هر چه انسان به خدا نزديكتر شود بلاى بيشترى نصيب او
مىشود.
به نظر شما علّت گرفتار شدن مؤمن به بلا چيست؟
خداوند متعال، روح ما را در عالم قدس و ملكوت خود آفريد، ولى او
مىدانست اين انسان ممكن است دچار غرور شود و هيچ چيز مانند اين
غده سرطانىِ غرور نمىتواند مانع كمال انسان شود.
براى همين بود كه خدا روح ما را به اين دنياى خاكى آورد، دنيايى كه با بلا
و گرفتارى آميخته است.
در اين دنيا، روح ما با اين بلاها و گرفتارىها درمان مىشود و آن بيمارى
غرور و خودبينى، آرام آرام از بين مىرود.
يادت هست چند روز پيش به سردرد شديدى مبتلا شدى، يادت هست
كه يك درد دندان، چگونه تو را كلافه كرد !
همه اين گرفتارىها مانند پادزهرى است كه روح تو را از بيمارى غرور
نجات مىدهد.
آرى، حال هر چه به خدا نزديكتر مىشوى، هر چه در اين درگاه مقام
بيشترى پيدا مىكنى، مىبينى كه به بلاهاى بيشترى گرفتار مىشوى، همه
اينها براى اين است كه تو مىخواهى مهمانِ درگاه خداوند شوى، براى
همين بايد آلودگىها از روح و جان تو زدوده شود.
آيا مىدانى چگونه روح ما از آلودگىهاى گناه و معصيت پاك مىشود؟
همانطور كه جسم انسان با حمام رفتن پاك و تميز مىشود، روح انسان
هم با قرار گرفتن در زير دوش بلا، پاك مىشود.
پس از امروز به بعد، با چشمى ديگر به بلا و گرفتارى نگاه كن !
به هر حال، دنيا، جايگاه بلا و گرفتارى مؤمن است و خوشا به حال كسى
كه اين مرحله زندگى خود را با سعادت پشت سر بگذارد و با خوشحالى
تمام به سوى سفر آخرت برود.
امام صادق مىفرمايد:
چون لحظه مرگ مؤمن فرا مىرسد ندايى به گوش او مىرسد كه از غم و غصه دنيا
راحت شدى.
آرى، موقعى كه مرگ فرا برسد پايان گرفتارى و بلاى مؤمن است، او
ديگر پاك شده است و روح او صفا پيدا كرده است و مانند پرندهاى كه اسير
قفس بوده است آزاد مىشود و دعوت خداوند را اجابت مىكند.
مؤمن در لحظه مرگ از همه آلودگىهاى روحى پاك شده است و اكنون
مىتواند در عالم ملكوت به كمال خود ادامه دهد.
تعداد بازديد: 94

