یادداشت ها - بيچارگى خود را نشان چه كسى بدهم؟
بارها پيش آمده است كه در زندگى به شرايط سختى برخورد كردهاى به گونهاى كه اضطراب، تمام وجود
تو را فرا گرفته است.
ما براى رفع اضطراب و نگرانى چه بايد بكنيم؟
آيا مايل هستى دستور امام صادق را برايت نقل كنم؟
چقدر خوب است كه به اين دستور عمل كنى !
آيا مىدانى در آن لحظات، هيچ چيز مانند تواضع و فروتنى در درگاه خداوند، كارگشا نيست؟
برخيز، از اين زندگى ماشينى جدا شو، به جايى برو كه فقط زمين باشد و خاك !
آنگاه آستين خود را بالا بزن و به سجده برو !
سجدهاى بر روى خاك تا آنجا كه بازو و زانوى تو هم خاك آلود شود.
بگذار كه خاك بر صورت و اعضاى بدن تو بنشيند و در آن حالت خدا را صدا بزن.
اين كار رحمت خداوند را به سوى تو مىكشاند و تو در سجده فكر مىكنى كه يك روز، بالأخره مرگ فرا
مىرسد و همين بدن تو ميان خاك قرار مىگيرد.
اكنون تو در سجده هستى و بوى خاك به مشامت مىرسد و آخرين سفر خود را (كه سفر قبر است) به ياد
مىآورى، براى همين است كه ديگر غم و غصه دنيا را فراموش مىكنى و مقدارى به فكر آخرت مىافتى و
سعى مىكنى براى سفر خود زاد و توشهاى فراهم كنى كه سفر بسيار نزديك است.
تعداد بازديد: 29