خدايا، خير دنيا و آخرت را به من بده!

يادت هست كه چگونه عشق زيارت امام رضا تو را به مشهد كشاند.

و چون به مشهد رسيدى غسل زيارت نمودى و وضو ساخته و آرام آرام به سوى حرم حركت كردى.

وارد صحن و سراى با صفاى امام رضا شدى و با نهايت ادب و تواضع پيش رفتى تا روبروى ضريح رسيدى و شروع به خواند زيارتنامه كردى:

السلام عليك يا ولى اللَّه!

شايد به خاطر دارى كه در اين زيارت نامه از خدا چه خواستى.

تو از آنانى نيستى كه طوطى وار، دعايى را مى‏خوانند و نمى‏فهمند كه چه گفتند!

كاش همه ما وقتى دعاهاى عربى را مى‏خوانديم در معناى آن هم دقّت مى‏كرديم كه چه مى‏گوييم و از خدا چه مى‏خواهيم.

به هر حال در آن زيارتنامه اين چنين گفتى:

بار خدايا، خير دنيا و آخرت به من كرم بفرما.

اين خواسته تو بود كه در هنگام زيارت امام رضا از خداوند طلب كردى.

سفر به پايان مى‏رسد و تو به شهر و ديار خود باز مى‏گردى!

حالا كه اين كتاب را مى‏خوانى از تو سؤال مى‏كنم:

آيا آن دعاى تو مستجاب شد؟ نشانه آن چيست؟

شايد بگويى كه توفيق اعمال نيك بيشترى پيدا كرده‏ام.

ولى متأسفانه اين جواب تو درست نيست.

اگر بگويى كه توجّه من به نماز و عبادتم بيشتر شده است.

من مى‏گويم كه اين جواب هم صحيح نيست.

مى‏گويى كه بعد از آن كه از مشهد آمدم رسيدگى من به فقرا بيشتر شده است.

ولى اين هم جواب صحيح نيست.

آيا مى‏خواهى بدانى كه نشانه مستجاب شدن آن دعاى مهم چيست؟

اين سخن پيامبر است كه وقتى خداوند بخواهد به كسى خير دنيا و آخرت را بدهد به او توفيق خدمت به خانواده‏اش را مى‏دهد.

وقتى كه از مشهد باز گشتى اگر در خانه به همسر خود بيشتر كمك كردى، معلوم است كه آن دعاى تو در حرم امام رضا مستجاب شده است.

تاریخ ارسال: 1390/2/31
تعداد بازدید: 161