كارى كوچك امّا بزرگ‏

  حتماً برايت پيش آمده است كه يك كار خيلى كوچك را به خاطر خدا انجام مى‏دهى و بعد از مدّتى مى‏بينى كه اين كار در چشم مردم بسيار بزرگ جلوه مى‏كند.

 يك مثال مى‏زنم تا منظورم را بهتر برسانم.

 نزديك زمستان است و هوا رو به سردى مى‏رود به شما خبر مى‏دهند كه خانواده‏اى فقير نياز به بخارى دارند و نمى‏توانند آن را تهيّه كنند.

 شما يك بخارى تهيّه مى‏كنيد و بدون اينكه كسى بفهمد براى آن خانواده مى‏فرستيد.

 امّا بعد از مدّتى مى‏بينيد كه اين خبر در محل مى‏پيچد و مردم به اين كار شما آفرين مى‏گويند.

 شما تعجّب مى‏كنى، چون اين كار به نظرتان كار كوچكى بود كه ارزش اين همه تعريف و تشويق را نداشت.

 آرى، درست است اين كارى كوچك بود، امّا چون با اخلاص همراه شد در درگاه خدا كار بزرگى، حساب شد.

 آيا مى‏خواهى با يكى از قانون‏هاى خدا آشنا شوى؟

 وقتى تو كارى (هر چند كوچك) را به خاطر خدا انجام بدهى خدا آن را در نظر مردم بزرگ جلوه مى‏دهد.

 از طرف ديگر اگر كسى كار بزرگى را انجام بدهد ولى قصد او خودنمايى و ريا باشد خداوند آن كار را در نظر مردم كوچك جلوه مى‏دهد.

 آرى، قلب‏ها در دست خدا است و او است كه مى‏تواند كسى را عزيز و بزرگ كند، همان طور كه او مى‏تواند كسى را ذليل و خوار كند.

 ما بايد تلاش كنيم تا در همه كارهاى زندگى خود اخلاص داشته باشيم و بدانيم كه كارى كه همراه با اخلاص باشد كوچك نيست بلكه آن كار خيلى بزرگ است