براى همه ما لحظاتى پيش مىآيد كه احساس مىكنيم به خدا نزديكتر شدهايم و به معنويت گرايش بيشترى پيدا كردهايم.
مثلاً در ماه رمضان و شبهاى قدر، دلهاى ما روشن مىشود و نور ايمان را در وجود خود احساس مىكنيم.
به راستى اولين و مهمترين نشانه زياد شدن ايمان چيست؟
ما از كجا بفهميم كه ايمان ما كاملتر شده است؟
آيا موافقى همين سؤال را از امام صادق بنماييم؟
اين پاسخ آن حضرت است:
هر چه ايمان شما بيشتر شود محبّت شما به همسرت بيشتر مىشود.
يعنى حواست باشد، اگر تو به سوى خدا ميل پيدا كردى و نماز و عبادتت بيشتر شد، بايد ببينى آيا همسر خود را بيشتر از قبل دوست دارى يا نه؟
اگر جواب مثبت بود پس خوشا به حالت ! زيرا كه در معنويت رشد كردهاى!
اما اگر نماز خواندن تو بيشتر از قبل شد اما اخلاق تو نسبت به همسرت بهتر نشد بلكه نسبت به او بىتفاوت شدى بايد بدانى كه آن عرفانى كه دنبالش رفتهاى سرابى بيش نيست!
من چقدر افرادى را ديدهام كه چون در وادى عرفان قدم برداشتهاند به همسر خود كممهرىها نمودهاند!
آخر الگوى ما چه كسى مىباشد!
اگر ما واقعاً شيعه امام صادق هستيم پس چرا رفتار ما با سخن آن حضرت، مطابقت ندارد؟
آرى، زمانى مىتوانى دم از عشق به خدا بزنى و يقين كنى كه در مسير صحيح عرفان پيش رفتهاى كه محبّت و عشقت به همسرت، بيشتر شود.
بنازم اين مكتب شيعه را چگونه بين عشق به خدا و عشق به همسر رابطه برقرار مىكند!
و افسوس كه ما چقدر از اين حقايق غافل ماندهايم!
و شايد تعجّب كنى كه امام صادق در سخن ديگر مىفرمايد:
هر كس كه محبّت و عشقش به ما اهل بيت زيادتر شود، محبّتش به زنان بيشتر مىشود.
مقدارى فكر كن، به راستى چه ارتباطى بين عشق به اهل بيت و عشق به همسر وجود دارد؟
آرى، اگر به سفر كربلا مىروى يا نجف را زيارت مىكنى و به بركت اين سفر، روح و جانت با محبّت اهل بيت صفا مىگيرد بايد عشق و محبّتت به همسرت بيشتر شود.
تاریخ ارسال: 1390/2/31
تعداد بازدید: 215